Отамалы бұлт ойнап,
Жерге уыстап шашқан от.
Қалың қарды күрт айдап,
Күркірейді аспан көк.
Күркірейді аспан көк,
Тұңғиық бір аңғарлы.
Күркірейді аспан көк,
Шайқап зәулім тауларды.
Айқайлай ма қайтеді,
Арқасы оның құрыстап.
Дүниеге бір сыр айтады,
Дауылменен дыбыстап.
Күрс етті кеп тау шыңын
Жібергендей лақтырып.
Құйды бір кез жаңбырын,
Ашуы оның шарт сынып.
Сырбай Мәуленов