ҚАРА КӨЗ

 
(Әзіл)
 
Штректе тік жүріп,
Еңкейдік біз лавада.
Әзілімен бұқтырып,
Күлді қыздар, боз бала.
Қасымдағы досымның
Қызметі тілшілік.
Күнделікке қосып үн,
Мақаласы жүр шығып.
Жазып жатыр цифрды
Дәптерінің шетіне.
Келтірді ол күлкімді
Қарағанда бетіне.
Жер астына, тереңге
Түскеніміз жап-жаңа.
Көздері де көмірдей
Бола қапты қап-қара.
Қалжыңға үйір қашаннан
Жігіт еді қағылез.
Көзі шегір болса да
Кетті атанып қара көз.
 
Сырбай Мәуленов
 
 
 

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *