Жер деген – бір тірі Адам,
Түсінгенге
Екіге…
Үшке ешқашан бөлінбейді.
Біз ұқпасақ жер жайын кім ұғады,
Ашығанда шындықтың қымыраны.
Жер деген – бір тірі Адам,
Түсінгенге
Қажығанмен, қайтадан тынығады.
Заман бар ма тарихын тыңдатпаған,
Әр тарауы,
Әр жолы қымбат маған.
Жер деген – бір тірі Адам,
Ана ғой ол –
Бәрімізді әлдилеп,
Құндақтаған.
Ағыл-тегіл береке, ырыс, құтты.
Кететіндей кеңейіп тыныс тіпті.
Жер деген бір тірі Адам,
Түсінгенге
Ғұмыр бақи тілеген тыныштықты.
Араласпай тұра алман, рас, дауға,
Бармын және құпия сыр ашпауға.
Жүрек – таза,
Ой – таза,
Көңіл – таза,
Тазалықты болмайды ластауға.
Ұсынуға болмайды гүлді кімге,
Дүниенің бар кілті тұр білімде!
СЕРІК ТҰРҒЫНБЕКҰЛЫ