АКЦЕНТ

[лат. accentus] з а т . л и н г в . 1. Екi немесе көп буынды сөзде бiр буынның ерекше күшпен не үнмен айтылуы; екпiн. 2. Басқа тiлде сөйлегенде болатын дыбыс, үн ерекшелiгi. 3. м у з . Музыкалық шығарманың жеке дыбыстарына, аккордына ерекше екпiн, күш берiп даралап ойнау

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *