Тұрды таулар көлденең,
Тұрды ормандар көлденең,
Жүрдік ауыр жүк артып,
Жан баспаған жолменен.
Оның несін айтамыз,
Бөгелмедік абыржып,
Мақтанамыз қайта біз
Көтергенге ауыр жүк.
Жеңіс оңай келген жоқ,
Тұтқиылдан тым жедел.
Не пәлені көрген жоқ,
Жұлдыз-бөрік, сұр шинель.
Автоматты асынып,
Құрыш сауыт киді жұрт.
Көк жадырап ашылып,
Көздің жасын тыйды бұлт,
Көкіректей күй шұбап,
Жөнелді мың тармаққа.
Жел гүлдердің исін ап,
Шашып жатыр жан-жаққа.
Сырбай Мәуленов