Жан-жүрегім жаралы ма,
амалы да жоқ бүгін, –
махаббаттың аралына
қамады да кетті мұң!..
Қыз баласы көрмеген еш
күйді бастан кештім бе? –
басыбайлы пенде де емес,
жеңге де емес ешкімге!
Келіншек те,
келін де емес,
теңім демес
бір құрбым,
көзімде мұң,
көгімде елес,
өмір де емес – құрғыр күн…
Айта алмаймын –
айнала сыз –
жақыным кім,
жатым кім?
Қайынсіңлі,
қайнағасыз
тірлік кешіп жатырмын.
Жан-жүрегім жаралы ма,
шамалы ма ой бүгін? –
Махаббаттың аралына
қамады да қойды мұң!
Сәкен Иманасов