Тағы да мұңын айтып кетті деме,
өзіңсіз осы күндер өтті неге?
Мен сені айырбастай алмайды екем,
беделді беттіге де,
тектіге де.
Көзіне,
көре тұра,
көбі ілмей ме,
шынында қызық екен өмір кейде, –
Қойды ғой
қырындаған еркектердің
біреуі сендей болып көрінбей де.
Жүрсем де жетегінде үміттің көп,
қоямын оңашада күліп,
тілдеп:
«Жарқылдап көз алдымда сен тұрғанда,
ойлайды-ау осылар да жігітпін деп!»
Табылған өз қасынан не керегім,
төбеме көтеретін төрем едің.
Жетер ем ұшқан құстай, амал қанша,
әрнені ойлаймын да… бөгелемін.
Сәкен Иманасов