Бір сен деп қайда ғана бір кетпедім,
Бүрсеңдеп боранда да дірдектедім.
Қаншама жырымды да саған жазған
Қалтамда сақтай-сақтай кірлетпедім.
Ерітіп өзіңді де отым менің,
Есімде біржолата бекінгенің,
Кеудемде ұя салған қарлығашым,
Менікі, тек менікі-ақ секілді едің…
…Барында жұрт қызығар келбетіңнің,
Ойланбай от бастың да…
Енді өкіндің.
Қайтеміз мұң да шағып,
Тыңдашы анық.
Айта алмай айтарымды
Мен де тұрмын…
Сәкен Иманасов