Думанға да,
Дуға да беріліп тең,
Есіл күндер өтіпті-ау серілікпен!
Ақтарылмай әр тұста сырлар қалып,
Жырлар – қалып қаншама –
мені күткен.
Өтті күндер теңселе, тербетіле,
Еске алғаннан не шығар енді өкіне,
Немді бұлдап жүргенмін деп те ойлайсың.
Тура қарап,
Тілеулес ел бетіне?!
Көтермейтін орынсыз кергігенді,
Көсілетін кезең де келді, келді.
Қырықты
Жігіт жасы деуші еді-ау ел,
Оның да әуселесін көрдік енді!
Сәкен Иманасов