Жабырқап
Жалғызсырап,
Елге налып,
Жатқанда
Жетуші ең бір «шөлмек» алып,
Асыға аттанушы ек
Айдынды аңсап,
Шалқып та қайтайық деп,
Көлге барып.
Лепіріп екеуара жүргенге бір
Не жеткен! –
Осы емес пе білгенге өмір?
Ақ жаңбыр шайып өткен жапырақтай,
Тазарып қайдағы жоқ кірден көңіл!
Қайтадан жеңілейіп,
Шығанға ұшқан,
Көңілді бір мазасыз құмар қысқан.
Күндер-ай, жанып іштен, қанып ішкен
Татулық…
тәтті рахат…
Шын алғыстан…
Десуші ек: «Айһай, шіркін, кеңдік қандай!»
Өсуші ек –
Кеудеде бір өрлік бардай!
Бөсуші ек –
Жер үстінің тәңірісі
Екеуміз екенін де енді ұққандай!..
Қайран дос – арынды да дарындылау,
Сол сәтті… сол сәттерді сағындым-ау!
Ат ізін салмай кеттің, жалғызсырап,
Жабырқап жатқан тағы шағым мынау!..
Сәкен Иманасов