Қайтсем екен елеңшіл бұл әдетті –
Үздіктіріп бәріне құмар етті:
Ұшқым келіп тұрады бір жақтарға,
Құшқым келіп мына жер,
Мына көкті!
Бір сағыныш сыздатып бар денені,
Аңсаймын да тұрмын әлденені,
Таң келеді қаншама желіктіріп,
Еліктіріп асқақ үн,
Ән де мені.
Ғашық қылып өзіне өмір мені,
Асықтырып тұрады тек ілгері,
Қанша қарап құмарың тарқамаған,
Қандай ғана мына күн көңілді еді!
Қайтсем екен, құдай-ау, бұл әдетті
Үздіктіріп осынша «кінәлі» етті,
Ұшқым келіп тұрады бір жақтарға,
Құшқым келіп мына жер,
Мына көкті!
Бір сағыныш сыздатып бар денені,
Аңсаймын да тұрамын әлденені,
Таң келеді қаншама желіктіріп,
Еліктіріп асқақ үн,
Ән де мені.
Ғашық қылып өзіне өмір мені,
Асықтырып тұрады тек ілгері,
Қанша қарап құмарың тарқамаған,
Қандай ғана мына күн көңілді еді!
Қайтсем екен, құдай-ау, бүл әдетті –
Үздіктіріп осынша «кінәлі» етті,
Ұшқым келіп тұрады бір жақтарға,
Құшқым келіп мына жер,
Мына көкті!
Көп те шығар көресі тұстар бүгін,
Басылмаса –
Барсыншы құштарлығым!
Айналып-ақ
Дүние жарықтықтан,
Құйқылжытып тұр екен құстар да үнін!
Сәкен Иманасов