Барында сері дүнием сендей еркін,
Өтсем деп осылайша сөнбей өртім,
Ақтардым жатқан сырды жанға айтылмай,
Сарт та сұрт лапылдап бір жанбай тынбай.
Өзен боп өтсем дедім шуы бөлек,
Суынан сусап ішсең қанбайтындай.
Салдырып сары далада бұрын өткен,
Алдымнан соғады асыл құдырет-дем,
Мен ұқсар бар сияқты –бір данышпан,
Өмірге ірі боп кеп, ірі кеткен.
Бардай-ақ ұқсап –тынар асқақ арын,
Сол болып асқарым да… жасқанарым.
Соны іздеп келемін кең кеңістіктен
Көрместен, көзге ілместен басқаларын.
Осылай омырауымды ашып таңға,
Жалындат, шабыт қылын басып қал да.
Керемет ұлылық бар сияқты бір,
Мені аңсап жатқан маңғаз қашықтарда.
Барында –сері дүнием сендей еркін,
Соны іздеп самғайын да, сөнбей өртім.
Сәкен Иманасов