Тоз-тоз қылып айырды да ақ қарды,
Көктем келіп қыр қалтасын ақтарды.
Мына жақта қолтығына су бүркіп,
Оятып жүр бақтарды.
Көктем үшін күлкі шығын, сый шығын,
Түсініп көр бақшаларда күйші кім.
Дода бұлтты үркітіп жүр нажағай,
Үйіріп қап бишігін.
Ойпаңдарда опырылып мұз белі,
Қаз да қайтып, қонатын жер іздеді.
… Үй сыртында алдап шығып әжесін,
Күтіп қалды-ау қыз мені.
Айхай, неткен көңілді едің, дүрмекті ең,
Пай-пай! Көктем құйып жатыр нұр көктен.
Осынау бір тамашаны қия алмай,
Жетісуда жүр көктем.
Сәкен Иманасов