Біреулерің «данышпан», бірің «құдай»,
Дүрлігісіп жатыр ма ең бұрынғыдай?
Қалдым ба деп кешігіп,
Мен де жеттім,
Мен де жеттім,
Жігіттер, сырыл былай!
Сырылыңдар, ығысып,
Төрге өтейін,
Төңіректі деміммен тербетейін,
Сөйлеп-сөйлеп болсаңдар,
Тыңдашы бір,
Қалған сөзді қағып ап мен кетейін.
Ортаға бір осындай шақта кіріп,
Барсам деп ем ағымнан ақтарылып.
Қалсаң деп ем, қайран ел, ұйып тыңдап,
Барымды айтсам, жанымды жатқан ұрып.
Осылайша ортаңа еркін кіріп,
Кетсем деп-ақ келіп ем желпіндіріп,
Сілкіне бір тұрса деп туыс біткен,
Еліме айтар ақиқат сертімді ұғып.
Кеңістіктің, кеңдіктің сырласы кіл,
Қайда жасыл жалғанға шын ғашық ұл?
Соңғы сөзді қағып ап,
Мен кетейін,
Сөйлеп-сөйлеп болсаңдар,
Тыңдашы бір!
Сәкен Иманасов