Отырғанда мен орманда оңаша,
Нева жақтан жел еседі тамаша.
Жұмсақ леппен маңдайымнан сипайды,
Жас жанымды аялаған анаша.
Ол айтады: аярым жоқ сенен, – деп,
Жер айтады: саған жəрдем берем, – деп.
Күн күркіреп,
найзағайы ойнайды:
– Сені менен бірге жауды жеңем, – деп.
Отырғанда мен орманда оңаша,
Нева жақтан жел еседі тамаша.
Сол бір желдің жұпар лебін жұтамын,
Мəз боламда бейне сəби балаша.
- Волхов майданы
С. Мәуленов