Достық жырын айтып мәңгі тұратын,
Бейбіт күнмен асқақтатып мұратын.
Өзбекстан – өз елім деп мақтанам,
Ғасырыңа жазып қойған ұлы атын,
Қазағыма бере салып іні атын.
Өзбекстан – өзбек елі, бесігім,
Ашып тастап бостандықтың есігін.
Өзгелерге ақ ісіңді көрсеттің,
Қол алысқан достық жүрек шешімін,
Аңыз қылып ақиқаттың есімін.
Өзбекстан – қуанышым, шаттығым,
Жетпіс жылдай, көкіректен ақты мұң.
Бүгін, міне, әлеміңе танылған,
Халықтардың достығымен тәттімін,
Сұрағанға айта бер, мен жақсымын.
Науайымын, Ұлықбекпін, Ғафурмын,
Ұрпағымын Жалаңтөстей батырдың.
Абайымды ана тілде сөйлетіп,
Расулды аварың боп шақырдым,
Сыйы болмас одан өзге ақынның
Жатсынбадым, құшақ жайдым достарға,
Тыныштық деп жымың қаққан аспанға.
Білімсіздің күні қараң деп алып,
Мейірім – нұр құя бердім жастарға.
Әке ізін ұрпақтары басқанда.
Мен достықтың ұясымын, күнімін,
Он бес жылдың аялаған гүлімін,
Достығымды мойындатар әлемге,
Өзбегімнің кең тынысты үнімін,
Мен қазақпын, шөл даланың ұлымын.
Сәуірхан Ахметов