Төле бабам бейіті Ташкентімнің төрінде,
Құт дарыған киелі, қасиетті жерінде.
Құшақ жая қарсы алған ырысы мол қонағын,
Дос-туысшыл, бауырмал Өзбекстан елінде.
Бұл өңірде Төле би бабам басқан із жатыр,
Айтып кеткен халыққа лағыл-маржан сөз жатыр.
Тізе бүкпей дұшпанға, елін, жерін қорғады,
Мынау байтақ кең дала бабамнан қалған көз жатыр.
Алмағайып дәуірде халық сынға кезікті,
Ақтабанды шұбырып, шөл-даланы кезіпті.
Босқан елге рух беріп, бабам ерлік көрсетті,
Бірлік болса болашақ бар екенін сезіпті.
Төле биі – қазақтың көш бастайтын көсемі,
Қара қылды қақ жарған дана, ділмар шешені.
Тығырыққа тіреліп, жау тұрғанда табалап,
Тетік іздеп ақылмен қайтпады еш меселі.
Біріктіріп Үш жүзді, басын қосты қазақтың,
Қабырғасы қайысты халқы тартса азап, мұң.
Әрбір ісі өнеге, аңыз-дастан жыр болып,
Жетті бүгін ұрпаққа сәуегейі қазақтың.
Әз Тәукенің тұсында құрып «Билер кеңесін»,
Дау-шарына халқының айтып ақыл-билігін.
Ымыраға келтіріп, төрелік етті ақылман,
Ынтымаққа шақырып хан, қарасын, төресін.
Рухы өр халық ұмытпайды еш Төле биін де,
Нақыл сөзін жеткізер ұрпаққа сол күйінде.
Төрелігі бабамның, әділдігі, билігі,
Таусылмайтын жыр болып жете берсін кейінге.
Арухан Ақпанбетова