Қазақ-өзбек туысқан ел ежелден,
Бірге өткен талай қилы кезеңнен.
Бір жағадан бірлікпен бас шығарып,
Ынтымақта қол шығарған бір жеңнен.
Дос санаған екі халық бір-бірін,
Құтқа балап ынтымағын, бірлігін.
Қыз алысып, қыз берісіп құда боп,
Жалғастырған екі елдің тірлігін.
Өмір сүрген қоян-қолтық аралас,
«Бауырым, – деп, – ағам, інім, қарындас».
Бір-бірінсіз тарқамайды тойы да,
Бір-бірінсіз ішкен асы дарымас.
Екі елге әлем салды назарын,
Әңгімелеп тарқамайтын базарын.
«Мәңгі достық осылай», деп тамсанды,
Бір-бірінсіз қайнатпаған қазанын.
Достық туы желбіресін мәңгіге,
Достық жыры – жазылмаған әңгіме.
Шынайы да нағыз досың болса егер,
Бақыттысың, бақыттысың мәңгіге.
Арухан Ақпанбетова