АМПЕР ТЕОРЕМАСЫ (грекше «теорема – қарастырамын»), шекті жұқа жазық магнит өрісі («магниттік қабатының», қарапайым біркелкі магнетиктерден құ- ралған) осы магниттің контуры бойынша өтетін (ағатын) сызықтық токтың өрі- сіне тепе-теңдігін тұжырымдайды. Мұны 1820 ж. француз физигі Андре Ампер
(1775 –1836) тұжырымдаған. Ампер теоремасы бойынша, егер магниттік қабат құрайтын диполдердің (қарапайым магнитиктердің) магниттік моменттерінің тығыздығы сан жүзінде ток күшіне (і) тең болған жағдайда, дөңгелек сызықтық ток күші (і) магнит өрісіне (Н) тепе-тең (эквивалентті) болады. Осы теоремадан тұйық тұрақты токтың магнит өрісін жалған (фиктивті) «магнит зарядтары» ретінде қарастыруға болады, сол себепті тұрақты электр токтарының магнит өрістерін зерттеу
«Магниттік қабат»: N және S – қара- мәселесін магнитстатикада қарастыруға пайым магниттік диполдердің солтүстік және оңтүстік полюстері; H – диполь- болады.
дердің қорытқы магнит өрістері; i