Шыда

ШЫДА 1.Төзу, көну, мойынсыну. Бақтығұл бай зоpлығына әpең шыдады (М.Әуезов). 2. Бүлiнбеу, бұзылмау. Тұздалған ет көпке шыдайды. ◊ Беті шыдамады — қатты ұялды.