Әлеуметтік маңызы бар нарықтардағы баға ережелері

Әлеуметтік маңызы бар нарықтардағы баға ережелері
1) Нарықтардағы баға ережелері мазмұны
2) Өнімдерге, тауарларға баға белгілеу тәртібі
Нарықтардағы бағалық қағидалар (бұдан әрі — Ережелер) бағаның негізсіз өсуіне жол бермеу және реттелетін нарықтардағы баға белгілеу тәртібін анықтау мақсатында «Табиғи монополиялар және реттелетін нарықтар туралы» 1998 жылғы 9 маусымдағы Қазақстан Республикасының Заңына (бұдан әрі — Заң) сәйкес әзірленді. базарлар. Қазақстан Республикасы Ұлттық экономика министрінің 2017 жылғы 1 ақпандағы № 36 бұйрығы. Қазақстан Республикасының Әділет министрлігінде 2017 жылғы 8 ақпанда № 14778 тіркелді. Қазақстан Республикасының 2015 жылғы 29 қазандағы Кәсіпкерлік кодексінің 124-6-бабының 3) тармақшасына сәйкес леуметтік маңызы бар нарықтардағы баға белгілеу ережелері (бұдан әрі — Ережелер) бағалардың негізсіз өсуіне жол бермеу және әлеуметтік мәні бар бағаны белгілеу тәртібін анықтау мақсатында 2015 жылғы 29 қазандағы Қазақстан Республикасы Кәсіпкерлік кодексінің (бұдан әрі — Кодекс) 124-6-бабының 3) тармақшасына сәйкес әзірленді. Қазақстан Республикасы Ұлттық экономика министрінің 2018 жылғы 10 желтоқсандағы № 97 бұйрығы
«Әлеуметтік маңызы бар нарықтардағы баға белгілеу ережелерін бекіту туралы» Қазақстан Республикасы Ұлттық экономика министрінің 2017 жылғы 1 ақпандағы № 36 бұйрығына өзгерістер мен толықтырулар енгізу туралыӘлеуметтік маңызы бар нарықтар — мемлекет осы Кодекстің 116-бабы 3-тармағының 14) тармақшасына сәйкес бағалар мен тарифтерді реттейтін кәсіпкерлік субъектілерінің тауарлары, жұмыстары, қызметтері;
Баға белгілеу — Қазақстан Республикасының Үкіметі, реттелетін нарық субъектілері белгілейтін номенклатураға енгізілген тауарларға (жұмыстарға, көрсетілетін қызметтерге) және тауарларға, тауарлар мен қызметтерге бағаларды қалыптастыру және қарау процесі;Монополиялық жолмен өндірілетін тауарлар (жұмыстар, қызметтер) — өндірісі (ұсынылуы) үшін, реттелетін нарық субъектілері тиісті тауар нарығында үстем немесе монополиялық жағдайға ие болатын тауарлар (жұмыстар, қызметтер).
Ақылға қонымды баға — реттелетін нарық субъектісінің негізделген шығындары мен кірістері негізінде осы Ережеде айқындалған тәртіппен айқындалатын баға;
Өзіндік құн — уәкілетті орган монополиялық өнімнің (жұмыстың, қызметтің) және (немесе) өнімнің, тауарлардың және қызметтердің бағасында уәкілетті орган ескеретін шығындар жиынтығы;
Реттелетін нарықтар — заңға сәйкес реттелетін нарық субъектілерінің бағаларын мемлекеттік реттеу енгізілген тауар нарықтары;
Реттелетін нарық субъектісі (бұдан әрі — Субъект) — жеке кәсіпкер немесе заңды тұлға (табиғи, мемлекеттік монополиялар және энергия өндіруші ұйымдарды қоспағанда):
Реттелетін нарықтардағы үстем немесе монополиялық жағдайға ие нарық субъектілерінің тізіліміне енгізілген;
Қазақстан Республикасының Үкіметі белгілеген номенклатураға енгізілген тауарларды, тауарларды және қызметтерді сату;
) уәкілетті орган — табиғи монополиялар саласындағы және реттелетін нарықтардағы басшылықты жүзеге асыратын мемлекеттік орган.
Өнімдерге, тауарларға баға белгілеу тәртібі
(жұмыстар, қызметтер)
Өнімдерге, тауарларға (жұмыстарға, көрсетілетін қызметтерге) бағаны қалыптастыру өнімнің, тауарлардың (жұмыстардың, қызметтердің) әрбір түрі бойынша шығындарды бөлек есепке алу негізінде жүзеге асырылады.Егер Субъектіде тауарлардың, тауарлардың (жұмыстардың, қызметтердің) түрлері бойынша шығындарды бөлек есепке алу болмаса, Субъектінің шығындары сатылатын өнімнің түрлеріне, тауарлардың (жұмыстардың, қызметтердің) түрлеріне жанама әдістер негізінде бөлінеді, олар жүзеге асыратын Субъектінің белгілі бір қызмет түріне байланысты шығындарды анықтайды. Субъектінің жалпы шығындарындағы кірістердің үлесі (көлемі, өндірістік персоналдың еңбек шығындары) бойынша өнімдер, тауарлар (жұмыстар, қызметтер). Субъектінің тауарларына, тауарларына (жұмыстарына, қызметтеріне) қолайлы бағаны қалыптастыру кезінде өзіндік құн тауарларды, тауарларды (жұмыстарды, қызметтерді) өндіруге (ұсынуға) тікелей байланысты шығындарды, сондай-ақ қолдаушы материалдармен (келісімшарттар, шот-фактуралар) расталған шығындарды ескереді. , қаржылық құжаттар), соның ішінде:
1) өндіріс, тауарлар бірлігін шығаруға арналған шикізатты, материалдарды, отынды, материалдық ресурстарды тұтыну нормаларын негізге ала отырып, олардың құнын растайтын құжаттарда (келісімшарттарда, шот-фактураларда) және материалдық ресурстардың нақты көлемінде айқындалған материалдық шығындар. жұмыстар, қызметтер) және (немесе) материалдық ресурстардың жылдық нормалары;

2) Субъект ағымдағы және күрделі жөндеу жұмыстарына және негізгі құрал-жабдықтардың құнын өсуіне алып келмейтін басқа да жөндеу-қалпына келтіру жұмыстарына бөлген қаражат, оларды іске асыру қажеттілігі және жиынтық сметалық есептеулер, объектілер, жергілікті және ресурстық сметалар құжаттамалық техникалық растамасы болған кезде (әр объектіге бөлек) );3) бағаның шығын бөлігіне кірмеген шығыстарға бағытталған субсидияларды қоспағанда, бағаның шығын бөлігін азайту кезінде ескерілетін мемлекеттік бюджеттен Субсидияға субсидиялар;4) қызметкерлерге еңбекақы төлеу үшін, оның ішінде еңбек заңнамасына сәйкес еңбекақы төлеу жүйесінде қарастырылған қосымша төлемдер мен еңбек жағдайлары үшін үстеме ақыларды төлеу кезінде, еңбекақы төлеу құнын анықтау кезінде персоналдың нақты саны (әкімшілік және басқарушылық) ескеріледі және өндіріс) және орташа айлық жалақы, инфляция деңгейінің болжамды өзгеруін ескере отырып, ағымдағы бағаларда;5) Субъектінің есептік саясатында көзделген әдісті қолдана отырып анықталған және негізгі құралдар құнын өсіруге әкелетін күрделі жөндеуге және инвестициялық бағдарламаларды (жобаларды) іске асыруға бағытталған амортизациялық аударымдар үшін;
6) бағасы инвестициялық жобаны іске асыру немесе өндіріске тартылған негізгі құралдарды сатып алу үшін қарыз қаражаты үшін сыйақы төлеуді ескеретін шығыстартақырып

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *