Қызды ауылды көргенде,
Ауыл жағын қамшылап,
Аулақ жағын тебінсе,
Астына күрең ат мінсе,
Жібек те емес, жіп те емес,
Адам көрмес зат кисе,
Жиырма жасқа келгенде,
Ол жігітке жарасар!
Қырық сомға алған шарқатты,
Орай салса басына,
Өзі он сегіз жасында,
Нұр сәулесі көрінсе,
Қиылған қара қасында;
Хиуаның ақ зерін
Сандығына сақтатса,
Талдап өрген бұрымын,
Қырмызымен қаптатса;
Ел көшкенде міндірсе,
Әшекейлі қара кер,
Етегіне салдырса;
Кезі жүз сом алтын зер,
Ақылымен пікір ойласа,
Орнын тапқан жерінде,
Зейіні түскен құрбымен,
Мәслихат етіп ойнаса;
Тал бойына қарасаң,
Сырдың біткен талындай,
Ауыздан аққан лебізі
Базардың алуа, балындай;
Жауырынына қарасаң,
Тастан салған дередей,
Мұрат Мөңкеұлы