Мен белгілі жүйрігің,
Көп ішінде сөйлеген.
Сөз білмейтін жамандай,
Жүрмейтұғын шабандай,
Отырмаймын бойбалап,
Бұрын топты көрмеген,
Жасың үлкен ағалар,
Заманың қатар құрбылар,
Алдарыңда сөйлейін,
Мейірің қансын бәріңнің
Сағынып сезім шөлдеген.
Әмірлі күн ағады
Дарияның сеңдері.
Жарияға кеме жүзе алмас,
Бұзылса құрсау шеңбері.
Жер астына жатқансын,
Топырақ боп батқансын,
Бұл қызықты көрмейміз
Өлгеннің бар ма келгені?!
Қанша дәулет берсе де,
Қалыбынан аспайды,
Арғы ата сойында
Болмаса қатар көргені…
Даңқты жүйрік мен едім,
Айтатұғын жел сөзге
Бір қазақтан епті едім.
Дүние деген ұшқан құс,
Байқай алмай қаларсың,
Басыңнан шарлап өткенін.
Дүниенің төрт бұрышын,
Қорқыт атаң шайқады.
Мұрат Мөңкеұлы