Астана тұрсын құралып,
Жүйрігің сөйлеп қарасын,
Кеудеден сөзді шығарып.
Алдымнан адам құтылмас,
Ұстаймын салып бұғалық.
Жиылды тойға төрт болыс,
Тайсойған деген осы жер
Мекен еткен бұл қоныс.
Жұртты жиып той ету
Қолынан келмес кей жанның
Қиын болар бұл жұмыс.
Бұл қонысқа қонғалы,
Тілеке атаң болғалы,
Атқардың қолдан көп жұмыс.
Ауылында бар еді,
Қайтпайтұғын бұл ырыс.
Арғы атаң Тілеке еді, әкең Байнақ,
Жау көрсе арғымақ ат шығар жайнап.
Дау келсе Беріш ұраны Ағатайға
Деп едік Машақ сөйлейді бұлбұл сайрап.
Мол дәулет қара ағаштай қалың бітіп,
Бар еді оған серік ақыл-қайрат.
Кісі жоқ қатарыңа жететұғын,
Ісіңді пікір етіп тұрсам ойлап.
Шынжырың жеті атаңнан келе жатқан,
Астынан өніп тұрған сен бір бұлақ.
Келеді тарылғанда көп ағайын,
Мұрат Мөңкеұлы