Білсеңіз қылма келемеж,
Келемежің жөн емес.
Сол дүниені жаратып жатқанда,
Қасында тұрған мен емес.
Бірінші айтқан жұмбағың –
Хазіреті Мұса пайғамбар
Аршы ағланыкезгенде,
Екі арамы дегенің:
Еріп барған қасына,
Қытымыр деген қызыл ит
Жеті қазынаның бірі еді.
Екіншісін айтайын –
Астына мінген есегі.
Дүниенің бәрін сұрайсың,
Бар деп пе ең менде есебі.
Екі жансыз дегенің:
Біреуі Айсаның аса таяғы,
Біреуі – Ідірістің киген кебісі.
Естуіміз шын болса,
Сол төртеуі, Нұреке,
Тергеусіз барады дейді бейішке.
Дүлдүлді мініп парлатқан,
Кәпірдің шәһарын қандатқан,
Шәһимәрден Ғалиға
Жәбірейіл келгенде,
Келіп хабар бергенде,
Хамхам менен Сәмсамдай,
Зұлпықар мен Зұлқажжа –
Жәннеттен келген мәрт қылыш.
Ұрыс сайын әр жерге,
Заманда өткен баяғы
Қашаған Күржіманұлы