ЖҮРЕККЕ НӘЗІК ТІЛ БІТТІ

  Шыр етіп шығып анадан,Іңгәлап біраз жаттым тек.Кешікпей анам мені алған:“Бақытты бол, жаным!”, — деп, Қос бұлақ ағып төсінен,Аузыма келді тәтті сүт.Сол сүтті еміп өсіп ем,Жетектеп бақыт, зор үміт. Әліппе оқып “а”, “б” — деп,Түйінін шештім тілімнің.Сәби жүрек лүпілдеп,Сағаты соқты Ары қарай оқу …

АНАМА!

  Түсінбеймін, қашан сенің ақ сүтіңАқталады, менен күткен үмітің… Аяулы анам, қасіретті, шерлі анам,Тұл тұрмыстың торы сені шырмаған! Тілегіңе жетемін деп көздеген,Тентімеген жерің бар ма, кезбеген? Ғазиз анам, мейрімді анам, мен деген,Бақыт дәмін тата алмай бір шөлдеген. Жанарыңдай үміт етіп Ары қарай оқу …

АНАШЫМ (Оқу бітірген студент хатты)

  Анашым!Асыл анам, есіл анам,Елжіреп есіркеймін, есіме алам.Мен үшін сен суалтқан ақ сүтіңдіАқтамасам, боп жүрмін несіне адам. Алыс жолда жүрсем де арып-ашып, Ағат ойлап түсірмей жаныңа шық, Оқытып кешеу барған хаттарымды Отырмысың үрпиіп, жаның ашып? Өткізіп талай жылды, ай, аптаны,Оқуын Ары қарай оқу …

АРУ АНА (поэма)

  Бас бәйгеБір төбеде бір топ тұр а құдайлап,Бір төбеде бір топ тұр Абылайлап.Мысық мұрт бағзы біреу аллалайды,Ала бесті тағдырын қабыл ойлап. Ала бесті иесі — аты Кұрман,(Ол емес-ті бұл тойға шақырылған).Жанын алған жатқанның қарақшы еді.Алты болыс Албанды запы қылған. Ары қарай оқу …

Өлтірігі қашсам ба екен…

Өлтірігі қашсам ба екен…Қайда барам?..Қарсы алар ата-анам жоқ аймалаған…Жөн сілтеп, жол көрсетер бір пенде жоқ.Әлде су, әлде құзда, сайда қалам.Ақ патша дегені кімі тағы?!Құдай білсін, өзіндей ұры тағы…Ой, сұмдық-ай, пенделер жұмыр басты Қалайша елі-жұртын ұмытады?! “Босуда елің Қытайға, Қырымға да?!” Ары қарай оқу …

ЭПИЛОГ

— Ана, армысың!— Уа, бар бол, балам, саумысың?Сәл сабыр ет, қарағым,Інішегің қалғысын. Далада өскен емес пе бабаларың, Талпынады далаға інішегің.…Пай, пай, қандай мына бір самала күн! Есен-саусың, қарағым, тыныш елің?.. Сайрады жасыл бақтың кенті — бұлбұл,Уыз сәби ұйқыда елтіді құр.Тентек Ары қарай оқу …

Мына дүние әділдіктен жаралған

Мына дүние әділдіктен жаралған,Өз орнында: жер де, күн де, тау, орман. Бір-бірінен қуат алған, нәр алған,Мына дүние әділдіктен жаралған. Күн барады әділдігін арқалап,Әділдігін бөлеп жатыр шартарап. Әділдік деп жүргеніміз біздердің –Бар ғаламға, әлемге ортақ салтанат. Мынау өмір әділдіктің тұрағы,Мынау дүние Ары қарай оқу …

АДАСҚАНДА

— Әлі жүріп келеміз бе, ей?— Келеміз.— Өстіп жүріп өлеміз бе, ей?— Өлеміз…Құзар тауда біз адасып келеміз,Бір жылынып, бір суынып денеміз. Бағыт-бағдар — барлығы да белгісіз, Қап-қара түн, өзіңді өзің кергісіз.Ат аяғын шалыс басса болғаны,Құздан құлап, даяр жатқан көрді сүз. Ары қарай оқу …

АРМАНЫМ, ТІРІЛ, КӨЗ ІЛГЕН

Баяғы бала кезімде, Әкем бе әлде өзім бе,Әкелдік аппақ күшікті Ашпаған әлі көзін де. Өсірдім көңілін қалдырмай, Мойнына қарғы салдырмай.Әлжуаз аппақ күшігім Ақ тазы болды қанжырдай. Әжуа, мысқыл, әзілмен,Қайтейін онда ұятты,Ойнаймын аппақ тазыммен,Ұялас күшік сияқты. Қар жауды, міне, алғашқы,Ақ тазым Ары қарай оқу …

БІЗДЕР ДЕГЕН

Бай өлкенің ойынан, тау-тасынан Біздер де арамыз ғой бал тасыған. Шырын құйып жатамыз жүректерге, Шымшып алып гүлдердің арқасынан. Біз деген гүл қуалап, нәр іздейміз,Шөп қажап шегірткедей дән үзбейміз. Алты айшылық жол басып, арып-ашып, Адам деген патшаға дәрі іздейміз. Балға қоса, Ары қарай оқу …