Үйрек

Үйрек
Қыстақ сыртындағы суға жүзуге барған үйрек соның қызығында күннің кешкіргенін білмей қалыпты. Сонан соң ол жалма-жан жағаға шығыпты. Енді қайтайын деп қыстаққа беттепті, соның арасынша ымыртта жабылып, қас қарайып кетіпті. Үйрек жол ортаға келе бір түлкіге тап болыпты. Тосыннан тап берген түлкі үйректі табанда басып алыпты да, аузын арандай ашып жемекші болыпты. Үйрек, міне, түлкіге жем болмақ! Осындай шұғыл сағатта, үйрек не саспапты, не қорықпапты. Ол қыстақ жаққа шола көз тастаған екен, есіне бір ой сап ете түсіпті. Сонан түлкіге шұғыл тіл қатып:
– Мені шыныңмен жейсің бе? – депті.
– Әрине, – депті түлкі.
– Сен сияқты жүйрік еместігім өзіңе аян шығар?
– Иә?
– Менің әлім саған жетпейді ғой?
– Дұрыс-дұрыс!
– Мені көрген жерден тарпа бас салып тапжылтпадың ғой!
– Иә!
– Мен енді бәрібір қашып құтыла алмаймын, қашан болмасын, мені
бәрібір жейсің, сондай бола тұра менен несін алаңдайсың?
– Таңдайымның тасқа тимесіне сенімім кәміл!
– Сенімің кәміл болса, мені босат, бітпей қалған шаруамды бітірейін,
онан кейін жесең де кеш болмас.
– Нендей шаруа айт, қане!
– Менің түлкі сияқты шәуілдейтін өнерім бар, тамағымды кенеп
шындап үретін болсам, сендер жол қаласыңдар!
– Қой, ары, үйрек қайтып түлкіше шәуілдейді
– Айтқаныма сенбесең босат, құлақ құрышыңды қандыра шәуілдеп
берейін.
«Бәрібір қашып кете алмайтын болған соң, мұның бұл кереметін бір көрейін», – деп түлкі үйректі босатыпты.
Түлкінің шеңгелінен азат болған үйрек қанатын қағып, барқ-барқ етіп
барқылдапты, үйрек қайтып түлкіше шәуілдей алсын.
Мұны естіген түлкі басын шайқап:
– Бұныңды шәуілдеу деуге қайтып болады, біздің дауысымыз былай
деп шәуілдей бастапты.
Мұны естіген үйрек басын шайқап:
– Түлкінің шәуілдеуіне ұқсамайды, титтей де ұқсамайды! – депті.
Бұны естіп ашуланған түлкі:
– Түлкі әсілінде осындай шәуілдейді ғой! Мұның қай жері ұқсамайды,
сенбесең, мен тағы үрейін, жақсылап тыңда, – деп тағы үріпті.
Түлкі үрген кезде, қыстақтан бір ит осы жаққа қарай тұра ұмтылыпты.
Үйрек әсілінде қыстақ шетіндегі үйлердің иті бар екенін, иттің дыбысшыл болатынын, түлкінің шәуілін естіген иттің дереу жетіп келетіндігін біледі екен. Өзіне төніп келе жатқан итті көргенде, түлкінің үні өшіпті, сасқалақтағанда ол үйрекке де қарай алмай, зытып беріпті.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *